Peak District: beautiful England

De avond ervoor:

Olivier: ‘Hé, Mills, does the hour change one of these days? Is it tonight?’

Mills: ‘I don’t know dude, maybe yeah’

Olivier:’ Whatever ..’

Theresa en ik gingen vrolijk door met kokkerellen, het gebeuren ging onopgemerkt voorbij …

Die nacht lagen we om 3u30 in bed, en 3,5u later ging de wekker af; vandaag terug op uitstap met de international society!

Onze bestemming: Peak District, waar we eerst een ‘cave’ gingen bezoeken genaamd ‘Pool’s cavern’ en dan naar Hardwick Hall. De beschrijving: ‘The first stop of the day is Poole’s Cavern, a fascinating show cave where you can see underground waterfalls, stalactites and stalagmites and other natural limestone formations! From here we will move on to Hardwick Hall, one of Britain’s greatest and most complete Elizabethan houses. The house dominates the surrounding area and contains outstanding collections of 16th Century furniture, tapestries and needlework.’
Klinkt allemaal goed en wel, maar het enige wat ik dacht die ochtend was ‘waarom belt iemand mij in het midden van de nacht?? Ik ga niet opnemen hoor, no way!’. Tien minuten later klopt Theresa op mijn deur: ‘Cleo, get up, we still have to make our lunch for today.’ Geen telefoon dus, maar mijn wekker die hardnekkig bleef rinkelen … Als twee zombies repten we ons naar de plaats waar de bus om 8u20 zou vertrekken. Een zachte motregen zorgde voor extra plezier.

Niemand?

Ik: ‘Hmm, are we that early? Strange .. well yeah, we’ll wait for the bus, then we will have good places for once!’

Tien minuten later kwamen twee eenzame zielen ons vervoegen, maar de bus bleef weg en de rest van onze vriendengroep was duidelijk ook niet van plan op tijd op te komen dagen.

Theresa:’ I think Olivier asked Mills yesterday about the hour change, but I don’t know when it is. Do you think it was tonight?’

Ik: ‘No, that early? Isn’t the hour change supposed to be in November?’

Een klein oud vrouwtje bracht uitsluitsel met een vrolijk ‘It’s 7h30 now, dear.’

Grmbl… een uur slaap opgeofferd om in de regen te staan?? Theresa en ik zochten tevergeefs naar een café om ons op te warmen bij een kop koffie, maar alle bars waren nog diep in slaap. Er zat niks anders op dan een uur te wachten, schuilend onder een klein afdakje met de twee andere zielepoten die zichzelf bibberend stonden te vervloeken.

Uiteindelijk kwam de bus en de rest van onze vrienden vrolijk aangesjokt. Ze moesten allemaal hartelijk lachen met onze fout.

Ricardo: ‘Didn’t you know? It changed this night’

Yeah yeah …

We vielen allemaal in slaap op de bus, en 1,5u later werden we allemaal gewekt door een Chinees stemmetje ‘We allived at Pool’s Caveln. Be sule to be back on time!’ We rolden slaperig uit de bus, met ijskoude tenen omdat de buschauffeur zonodig de airco moest aanzetten. En dan: tijd om de holbewoner uit te hangen in Pool’s cavern. Het was ijskoud in de grot, en we stonden allemaal te rillen in de vochtige ‘cave’, maar gelukkig was onze gids ‘a funny lad from the village next door’, en hij kon ons met zijn opmerkingen en verhalen toch nog een beetje warm houden. Na een lunch met dampende soep (aaaah ) maakten we een wandeling door het park om daarna weer op de bus te stappen. Die bracht ons naar onze volgende bestemming: Hardwick Hall, een groot landhuis met bijhorend landgoed uit de Elizabethan Age. Het weer was ondertussen opgeklaard, en het enorme domein zag er prachtig uit in het zonnetje.

Ondanks de slechte start toch nog een goeie dag

‘s Avonds hebben we nog een ‘Bring your own food’-dinner gehouden in Themis’ keuken: iedereen brengt/maakt wat hij/zij wil en dan is het eten geblazen! Life is beautiful

Add comment oktober 30, 2007