Shari in Manchester, part I

Woensdagmorgen was het zover: eindelijk zou ik mijn kleine (hum, ze is groter dan ik …) zusje terugzien! Ze zou rond 11u30 arriveren in de Curry Mile in Rusholme, dicht bij ons huisje. Klein probleempje: ik had les tot 13u, dus Michiel en Theresa zouden haar moeten escorteren en entertainen tot ik terug was.. De les was een regelrechte hel: de discussies (die heel uiteenlopend waren, op een bepaald moment waren ze bezig over het nut van de ‘gym’ voor mannen) gingen grotendeels aan mij voorbij. Op weg naar huis werd ik bijna overreden door een bus, maar uiteindeljk arriveerde ik heelhuids doch trillend op mijn benen aan het huis.

Het voelde fantastisch om haar terug in mijn armen te sluiten! Ik heb met volle teugen genoten van de vijf dagen dat ik haar ‘in mijn bezit’ had, en ik denk dat zij het ook de moeite vond om Manchester eens te bezoeken. De eerste dag was al goed gevuld met shopping en city-sightseeing. In de namiddag arriveerden ook Michiel’s vrienden uit België, en ‘s avonds kon het feestje beginnen: Halloween, wat uitgebreid gevierd wordt in Engeland. Met zijn allen naar een marginale Engelse pub, waar iedereen volop stond te shaken. Shari en ik deden daar een eigenaardige ontdekking: een toilet met twee wc’s in één kamertje! Gezellig een babbeltje slaan ‘while streaming the files’ (= Amerikaanse Sara’s uitvinding, betekent zoveel als urineren ) We kropen vroeg (in de morgen) in ons bedje na een hele avond gedanst te hebben. Shari was doodop na haar lang reis naar Manchester en al die nieuwe mensen die haar vol enthousiasme begroetten.

De volgende dag startte nogal traag, met een uitgebreide brunch. We moesten lang wachten om te douchen met 9 mensen in ons huisje, maar uiteindelijk konden we toch van start gaan! Ons doel: the city centre voor meer shopping! Het was een vruchtbare dag …

‘s Avonds besloten we Indisch te gaan samen met Sara (Amerika), Elizabeth, Davide en Theresa. Een kleine wandeling door de curry mile leverde ons heel wat mogelijkheden op: constant komen er ‘klantenjagers’ op je af die studentenkortingen, gratis voorgerechten enz op je afvuren.

Restaurant numero 1: ‘Free popidums, free coffee, best restaurant in town!’

Restaurant numero 2: ’20% studentdiscount, best restaurant in town!’

Restaurant numero 3: ‘free popidums, free coffee, 10 % studentdiscount, best restaurant in town’

enz

enz

enz

Uiteindelijk gingen we voor stag bij een wel heel overtuigende Indiër die ons meelokte met ‘free starter, free coffee and 15% studentdiscount. Best restaurant in Curry Mile!’ Klinkt goed, niet?

Na het copieuze diner rolden we, volgepropt met pikante curryschotels en naan-brood (plat Indisch brood, heerlijk!), naar Big Hands, één van onze vaste stekjes in Manchester. Big Hands is één van de vreemdste plekken in Manchester, met goeie muziek en dj’s, veel weirdo’s (die avond liep er iemand rond verkleed als piraat, maar blijkbaar zag hij dat als zijn ‘normale’ kledij) en een gezellig interieur. We besloten het niet te laat te maken, maar het was algauw 2u voor we in bed lagen (of was het later?).

Add comment november 8, 2007